Arme moeder schrijft succesverhaal van $100.000
The Telegraph, lente 1997

Nigel Reynolds

Een JONGE auteur heeft haar eerste boek voor meer dan $100.000 aan een Amerikaanse uitgever verkocht.

Wat de deal zo opmerkelijk maakt is dat het boek van Joanne Rowling geen novelle is of een zware biografie maar een kinderboek. Twee Hollywood studio’s en een onafhankelijke Amerikaanse producent vechten ook om de filmrechten voor haar 80.000 woorden tellende boek, Harry Potter en de Steen der Wijzen te krijgen.

“Ik denk dat het waarschijnlijk klopt wanneer ik zeg dat de meeste kinderboekenschrijvers er moeite mee hebben om ongeveer 2.000 pond per jaar te verdienden, zegt Christopher Little, mevrouw Rowlings literaire vertegenwoordiger. “Tot zover ik weet, is de grootte van deze deal nog nooit eerder voorgekomen.”

Mevrouw Rowling schreef het boek, een modern werk van fantasie en magie, geschreven voor kinderen van acht jaar en ouder, onder lastige omstandigheden. Net gescheiden, werkeloos en bijna blut, had ze veel moeite om met haar dochtertje van drie maanden oud, Jessica, te overleven in een flat met één slaapkamer in Edinburgh, een stad die ze niet kende en waar ze geen vrienden had.

Ze liep over de stralen terwijl ze Jessica in een buggy duwde tot ze in slaap viel. Ze was gewend om het slapende kind mee te nemen naar een café, een koffie te bestellen, haar papieren op de tafel uit te spreiden en koortsachtig te schrijven tot haar dochter weer wakker werd. Wanneer ze niet al te moe was schreef ze ’s avonds ook nog in haar flat.

Omdat ze van de bijstand leefde kon ze zich geen tekstverwerker veroorloven en toen ze het boek af had kon ze zelfs niet betalen om haar manuscript te laten kopiëren. In plaats daarvan typte ze twee exemplaren over om het naar vertegenwoordigers in Londen te sturen.

De prestatie van mevrouw Rowling komt dicht in de buurt van een andere schrijver die recent debuteerde, Nicholas Evans, schrijver van ‘De paardenfluisteraar.  De werkeloze filmproducent die kinderen had om te onderhouden en banken die moeilijk deden, zei dat hij zichzelf in slaap huilde rond vier uur ’s morgens tot hij zijn boek eindelijk verkocht voor $350.000.

Mevrouw Rowling, die opgroeide in het Forest of Dean en Frans en Klassieken gestuurd heeft aan de universiteit van Exeter, zegt dat ze gedeeltelijk gedreven werd door de economische noodzaak, gedeeltelijk om haar geestelijke gezondheid te bewaren maar ook omdat ze ‘altijd al geschreven heeft’, ze schreef al verhalen toen ze nog een kind was.

Harry Potter heeft lovende recensies aangetrokken. The Scotsman noemde het “een onoverwinnelijk argument voor de kracht van fris, origineel verhalen vertellen, in plaats van formule horror of de ziekelijke romance die we nu zo vaak zien.” Andere critici hebben het geprezen om zijn mix van fantasie, humor en de moderne realiteit.

Het vertelt het verhaal van Harry Potter, een wees die denkt dat hij een normale jongen is en wordt opgevoed door een gemene oom en tante. Hij ontwikkeld dat hij een tovenaar is en net als in de Narnia serie van C. S. Lewis, reist hij door een time-warp naar een wereld van fantasie. Aangemoedigd door haar succes, plant mevrouw Rowling nog zes boeken over de avonturen van Harry Potter.

Ondersteund door een beurs van 8.000 pond van de Scottisch Arts Council, de grootste literaire award die het ooit heeft uitgereikt aan een kinderboekenschrijfster, heeft ze een tekstverwerker gekocht en haar tweede boek aan haar uitgever, Bloomsbury overhandigd.

Mevrouw Rowling kreeg het idee voor het boek op een trein in 1990. Ze vulde diverse boeken met notities maar ging naar Portugal om Engelse les te geven. Bijna onmiddellijk werd ze verliefd op een Portugese journalist en begon een huwelijk dat uiteindelijk 3 jaar zou duren.

Ze verliet haar echtgenoot bijna zodra Jessica geboren was. Ze zei: “Ik was heel depressief en het hebben van een pasgeboren kind maakte het dubbel zo moeilijk. Het beetje geld dat ik had ging op aan babyspullen en het enige dat ik me van de huursubsidie kon veroorloven was een ijskoude vreselijke vervallen flat. Ik voelde me gewoon alsof ik niets was, ik was erg down en ik moest iets bereiken. Zonder de uitdaging zou ik helemaal gek zijn geworden.”

Ze had bijna meteen geluk. “Ik wist helemaal niets over vertegenwoordigers, maar ik ging naar de bieb en zocht wat adressen op in het Artist’s en Writer’s Yearbook. Christopher Little was maar de tweede vertegenwoordiger waar ik naar schreef. Ik kan me herinneren dat ik een brief terug kreeg. Ik ging er vanuit dat het een afwijzing was, maar in de envelop was er een brief waarin stond “Dank je wel. We zouden graag de rest van je manuscript willen ontvangen.”

“Het was de beste brief van heel mijn leven. Ik heb het acht keer gelezen. Later belde Christopher en zei dat er een veilig aan de gang was in Amerika. Hij zei dat ik me klaar moest maken omdat een meneer Arthur Levine van de Scholastic Press een bedrag met zes cijferswilde betalen en me binnen tien minuten wilde bellen. Ik stierf bijna.”